گوجو بود زمانی که گوجو مد نبود🗿
خندم میگیره😂✨️
نوبیتو گوجو🗿🖐🏻
خندم میگیره😂✨️
نوبیتو گوجو🗿🖐🏻

سلام دوزتان در جنگ که الان تو آتش بسه ولی هر لحظه ممکنه آتش نه بس بشه چون این جا خاورمیانست -.- هیچی قابل پیشبینی نیست :/
برای ماهایی که اهل سرگرمی کذایی انیمه هستیم ممکنه پیش بیاد که تریلر یا قسمتی از یه انیمه رو تو اینستاگرام، پینترست یا آپارات اصن ببینیم و با خودمون بگیم عه عجب چیزی، یا حتی یه منتقد دماغویی از یه انیمه خیلی تعریف کنه و با خودمون بگیم چرا تا الان اینو ندیده بودیم. بعد به لیستمون اضافش کنیم و روزی که نگاش میکنیم با خودمون میگیم عه :/
رکب خوردیم ابوسفیان -__-
برای بعضیا خیلی راحته که همونجا قید انیمه رو میزنن و یکی دو قسمت دیده ولش میکنن به امان خداوند عزوجل. یه سری از بچه هاهم مثل من هستن که حس میکنن حیفه واقعا -.- الان داده های ناقص میره تو مغزممم، اگه یه انیمه رو نصفه ول کنم توهین به سازندگان مظلومشههه، کار را نباید نصفه ول کردددد
حالا جالبه در موردقسمت آخرش، نه که خیلی کامل درس میخونیم، ولی باید کامل انیمه ببینیم 🗿👍
برای گروه دوم ممکنه پیش بیاد که یه انیمه رو ببینن، در تمام طول اپیزود هاش بگن " این چیههه حاجییی، این چرا اینقدر غیر منطقیهه، این خارج از ماتریکسه این آشغاله ..." ولی همچنان به دیدنش ادامه میدن تا تموم شه، یه جورایی باید تمومش کنن. پس رها کردن یه انیمه واسه گروه دوم سخت ولی دلایل جالبی داره که من از انیمه های نصفه رها شده خودم براتون میگم.
اون اوایل که تازه شروع کرده بودم، خیلی ارغ ملی به انیمه داشتم و اصن یه نظریه نامحبوب داشتم که میگفت" انیمه بد نداریم!" فقط تفاوت سلیقه داریم 🗿 خود ژاپنیا منو گردن نمیگیرن. تو اینترنت میزدم بهترین انیمه ها و بینشون انتخاب میکردم که رسیدم به "هفت گناه کبیره" تو عکسی که اون سایت بز مانند گذاشته بود کاراکتر ها خیلی خوف و مولایی بودن. منم گفتم اوکی بوی ":) رفتم که ببینم و با چیز نامناسبی روبرو شدم :/ اینا همشون بچه مچه بودن و اون عکسه اون سایتی مربوط به صحنه ای بود که مردم تصوراتشون رو از این هفت مجرم نقاشی کرده بودن -_-. فکر کنم 5-6 قسمت بیشتر نتونستم ببینم چون یه دختر شاهدخت مانندی توش بود و این شخصیت اول خیلی کارای نامناسبی باهاش میکرد بعد دختره عین ماست نگاه میکرد فقط ×_× خیلی فایت های مالی هم نداشت کلا زیادی نوجوان بودن نسبت به حال و هوای داستان و من بی خیالش شدم.
انیمه بعدی که نصفه ول کردم مربوط به سال ها بعد و BSTARS بود. یه انیمه مدل حیوانات که جانوران اهلی و وحشی در کنار هم مدرسه میرن و وحشی ها خون نمیخورن که وحوشیتشون وحشانی نشه که بزنن همرو حلوا حلوا کنن. بعد این وسط یه گوزن پلشتی میخواد به اولیا عظمی درجات جانوران برسه خون میخوره. حالا این به کنار، تو این انیمه هم یه خرگوش منزوی بود که با یه گرگ میپلکید و گرگه مشکل خودکنترلی داشت و گاهی بهش حمله میکرد، بازم خرگوش عین ماست خودش رو به پنجه های گرگ میسپرد و تلاشی واسه فرار نمیکرد، گرگه البته وسط راه نفس لوامه و سرزنش گرش فعال میشد و ولش میکرد. یه حالت ضعیف قوی خیلی مسخره ای داشت که خوشم نیومد ازش. اینم 7-8 قسمت دیدم ولش کردم.
بعدش سایکوپس بود، البته اینو تا قسمت اول فصل سوم ادامه دادم ولی واقعا دیگه افت کرده بود. فصل اول سایکو پس خیلی ویلن الله ناموسی داره که انگیزه هاش، شخصیت پردازیش و طراحی عالی بودن. هنوزم جزو خوف ترین ویلن های انیمه محسوب میشه و انقلابی بود دربرابر فلسفه داستانی که توش قرار داشت، یعنی عدالت پیش از جرم. منتهی فصل دوم دیگه داستان حول خود اون سیستم شیبل میچرخه و کاراکتر های جدید میان که گفتم عوووکی کنار میام باهاش ولی فصل سوم دیگه گفتم بیخیال مرد :/ ازین چیز خاصی در نمیاد و بیخیالش شدم.
فعلا تا همین یادم میاد 🤔
از یو چان هم پرسیدم که اون چه انیمه هایی رو رها کرده و پاسخش رو برایتان میگذارم ":)
یو:
" خب اصولا اینکه کدوم انیمه رو دنبال کنیم یا نه به متغیر های زیادی بستگی داره، مثلا توی این مرحله در چه سنی هستیم، شرایط زندگیمون چطوره، یا از چه سبک انیمه هایی بیشتر می پسندیم. حتی برای انیمه های مختلف هم دلایل مختلفی میتونم ارائه بدم.
مثلا انتقام جویان توکیو رو دنبال نکردم، چون از آرت استایلش خوشم نمیومد (آخه چشماشون مربعی بود :/ مگه چشم مربعی داریم؟) و شخصیت اصلی جذاب نبود. فقدان جذبه کافی برای شخصیت های اصلی به نظرم معضل بزرگیه. شخصیت اصلی سگ های ولگرد بانگو و شبدر سیاه هم همین مشکل رو داشتند.
هفت گناه کبیره شخصیت اصلیش کاریزمای خوبی داشت اما داستانش عجیب بود. و بخوام صادق باشم به عنوان یک فمنیست از sexualizing female characters اصلا خوشم نمیاد. یه زمانی انگار مد بوده کلا شخصیت های زن رو بیش از حد اغراق آمیز میکشیدن.
فیری تیل هم همینطور، دلیلش داستان بود. ممکنه توی هشت قسمت اول از داستان اصلی هیچی نفهمی اما ادامه بدی؟ برای من غیر ممکنه."
کیوتاکا هم گفت که انیمه ای رو تاحالا نشده نصفه ول کنه.
شما چه انیمه هایی رو وسط را رها کردید ؟ برامون بگید ":)
اگر روزی متوجه بشی بهترین دوستت، دیگه خودش نیست چه واکنشی نشون میدی؟
ژانر: درام، ترسناک
سال: 2025
امتیاز IMDb: 8.1
رده سنی: PG-13

خلاصه: هیکارو ناپدید میشود و موجودی مرموز با ظاهر، صدا و خاطرات او جایگزینش میشود. این موجود اسرارآمیز شخصیت هیکارو را حفظ میکند به طوری که تشخیص آن از هیکاروی واقعی دشوار میشود...
در ادامه نظر خودم رو تا جایی که میتونم بدون اسپویل درمورد این انیمه میگم :>

خیلی وقته پستی برای قصر ندادم بیرون-.-
و خب یه چندتا ایده داشتم بنویسم راجبشون ولی خب دییگه جنگ شد:/
به منابع خارجی نیاز است برای نوشتن پست ها@-@
و خب من خیلی بلد نیستم نقد کنم@-@ و خیلی از نقد خوشم نمیاد چون یه بخشایی رو اسپویل میشه به طور ناخواسته...
و اگه ببینم موضوعی ندارم میرم سراغ نقد انیمه و نظرمو راجب یه انیمه بگم@-@
و خب من پستی که داشتم اماده میکردم تو بلاگفا رو دارم@-@
پس از اول شروع میکنیم...
درود ها بر تو ای بزرگواری که افتخار خوندن این پست من نصيب تو شده است...
آیا من را یادتان میاید؟
آیا هنوز در خاطرات شما هستم؟
اطلاع دارم پست خیلی وقته نزاشتم به روم نیارید که خجالتم میدید...
خب دیگه پاچهخواری کافیه:/
میرم سر اصل مطلب:
تویی که میشینی انیمه میبینی معمولا به یه سری چیزا بر میخوری که اصلا داخل زندگی واقعی وجود نداره و اصلا اتفاق نمیفته@-@
(نه اینکه همهاش واقعیه)
مثلا کاراکتر خون دماغ میشه و ما همون موقع میفهمیم که این چه مرگشه:/
زیادی طولش دادم..بیا به ادامه مطلب تا برایت همه چیز را شرح دهم ای خواهر/برادر

نام انیمه: Uncle from Another World) - Isekai Ojisan) - عمویی از دنیای دیگر
سال انتشار: 2022
ناشر: نتفلیکس
کارگردان: شیگکی کاوایی (Shigeki Kawai)
مانگاکا: هوتوندو شیندیرو
نویسنده فیلمنامه: کنتا ایهارا
خلاصه داستان:
روتین انیمه های سبک ایسکای رو خیلیاتون ممکنه بدونید و کاملا قابل درکه که چرا دلتون نخواد ایسکای نگاه کنید. به طور خلاصه ایسکای شاخه داستانی از انیمه هاست که توش یه شخصیت ریغو 99 درصد مواقع با یک کامیون سفید تصادف میکنه، تو یک جهان فانتزی از خواب بیدار میشه و اونجا قوی ترین فرد اون دنیاست.
به همین راحتی میتوانید بی عرزه بودن خود را در دنیای حقیقی جایگزین کنید : )
خیلی وقت پیش یه تیکه از قسمت اول یه انیمه رو دیدم و به پلی لیستم افزودمش که خواهمش دید و جنگ بهونه ای شد که ببینمش. انیمه عمویی از دنیای دیگر (در اصل دایی)
این انیمه برداشت متفاوتی از ایسکای داره و به جای اینکه رندوم یه آدم ساده رو بندازه تو یه جهان پر از در و داف و نعمت الهی که کمبود هاشو بپوشونه، از کل معقوله ایسکای میاد استفاده میکنه تا یه داستان خلاقانه تر تعریف کنه.
داستان درباره فردی به اسم شیبازاکیه که در اثر تصادف 17 سال میره تو کما! خواهرزادش بعد 17 سال میاد که مرخصش کنه و داییش مدام از جهان دیگه ای حرف میزنه که باعث میشه تاکافومی احساس شرم نیابتی بکنه -.- آیا دایی یک دیوانه است؟ اما ناگهان دایی لیوان آبی رو با خوندن یه ورد از رو میز بلند میکنه و پشم های کم پشت تاکافومی درجا اپیلاسیون میشن! که یا بوالفضل این چی بود دیگه؟!
تا اینجای کار اینطوریه که یکی 17 سال تو کما در دنیای دیگه بوده و قدرت هاش رو تونسته منتقل کنه به جهان واقعی اما دنبال نجات دنیا و نبرد جهان ها نباشید.
کمدی بودن انیمه بهش قابلیت اینو میده که تو این موضوع زوایای جالب تری رو نشون بده و این خیلی بهتره نسبت به روال معمول ایسکای که ایسکا میکنه مارو :/
با من در ادامه همراه باشید که با کمترین اسپویل نقدش کردم و نظرمو دربارش گفتم.

سلام بچه های انیمه دوست و مهاجرین قصرانیمه به پلتفرم مسموم بلاگیکس -.- دچار کمبود محتوا شدیم و باید بریم سراغ محتوای نارنجی (چون زرد نیست) دوستان محتوای سبز و پر مغز خود را برسانند. امروز میخوام پنج تا انیمه برتری که دیدم رو معرفی کنم و شاید یکیشون جزو انیمه های برتر زندگانی شما هم بشود. بریم ادامه!

انیمه 86 از اون دسته انیمه هاست که با وجود خط داستانی فوقالعاده ، شخصیت پردازی های مناسب و گرافیک جذاب اونجوری که لایقش هست مورد توجه قرار نگرفته
به عبرتی جز انیمه های آندرریتد به حساب میاد