قصرانیمه بلاگیکس

سلام بچه ها امیدوارم حالتون خوب باشه ":) ظاهرا میگن که به حول قوه الهی قراره اینترنت ها برگرده و بازگردیم به خانه و کاشانه خود. تو این پست گفتم بعد از دیدن فصل دوم فریرن نقد و معرفیشم بذارم، الان حسابی فریرنی شدم ^_^ حس میکنم حضرت نوحی چیزیم :/ بریم که داشته باشیم.

برای اینکه با انیمه فریرن آشنا بشید و نقد فصل اول رو بخونید به این پست بیاید .

اما فصل دوم فریرن ، فصل دوم در قالب ده قسمت منتشر شده و نسبت به اون 28 قسمتی بودن فصل اول خب، واقعا کمه "( چند جا خوندم که مانگاکا تحت فشاره کاریه و باید بگم مشتی آرام باش،آرامش خودتو حفظ کن در حالت ریلکس خالص به نوشتن ادامه بده. حیفه انیمه به این خوبی حیف بشه.

فصل دوم ادامه ماجراهای فصل اول و سفر گروه سه نفره فریرن، فرن و استارک رو دنبال میکنه، گروهک صلح جوی دوستانه ای که در پی عبور از دروازه شمالی مجبور شدن مدرک جادوگری درجه یک بگیرن. حالا اونا از در رد و به سرزمین های پر از شیاطین و جنگ و دعوای شمالی وارد میشن. بریم ادامه مطلب نظرمو دربارش براتون بگم.

توی فصل اول فریرن آشنایی خوبی با شخصیت های اصلی و دنیای داستان پیدا کردیم، اینکه جهانش چه جوریه، چه قواعد و فضایی داره، مردمش چطورین و مخصوصا اینکه اسطوره ها توش چه نقشی دارن.

فریرن تو فصل اول اومد یه جهان فانتزی مبتنی بر جادو رو بهمون نشون داد، دنیایی که مثل سری تالکین (ارباب حلقه ها) انسان ها کنار گونه هایی مثل الف و دورف و شیاطین زندگی میکنن و البته جمعیت غالب رو تشکیل میدن. وجود فریرن و الف هایی با طول عمر زیاد باعث شد که دنیای انیمش عمیق تر بنظر برسه و به دوره های تاریخی، وقایع اثر گذار و این تحولات زمانیش زیاد بپردازه. فریرن الفیه که سعی میکنه سفر پایان یافته ای رو دوباره با آدمای جدیدی تکرار کنه تا اینبار نه به مقصد معین بلکه به مقصود سفرش برسه.

ناموسا عجب جمله حقی گفتم :/

سفر اول یک سفر حماسی با هدف نجات جهان از ارباب شیاطین بود، گونه ای شرور که از انسان ها تغذیه میکنن و یه جورایی منشا شر این جهان حساب میشن، فاقد ادرک انسانی اما کاملا آشنا با رفتار انسان! ممکنه یک شیطان به خوبی مظلوم نمایی کنه، مدت ها کنار انسان ها زندگی کنه و با این تقلید رفتار ها اونارو گول بزنه. با این استدلال که انسان ها این براشون جذابه یا اون جذاب نیست. مثل شکارچی که برای طعمه استتار کرده.

ازین نظر میبینیم که حیله گری و مکار بودنشون واقعا نبرد های فریرن رو هیجان انگیز میکنه.

یه چیز عجیب، گوشواره فریرن با چیزایی که این یارو به چشم بندش زده خیلی شبیه هستن 🤔

سفر دوم فریرن هم نبردهای مختلفی با باقی مونده سپاه شیاطین داره (یه اینبار خیلی قوی ترن) اما دیگه تمرکز روی اون حماسه سرایی نیست بلکه روی شناخت انسان ها، شخصیت پردازی فریرن و دوستان و البته جهان سازی انیمست. کلا جهانش باحاله ":) 

کلا فریرن از معدود انیمه هایی که نمیخواید ببینید آخرش چی میشه! میخواید در لحظه هیچوقت تموم نشه. بارها شده وسط اپیزود ها چک کردم ببینم تموم که نشده و بعد دیدم عه تازه نصفش رفته ^^. این انیمه به طرز عجیبی حال خوب کنه، توی روابط کاراکتر ها زیباست، توی لحظه های روزمره زندگی زیباست و البته مبارزاتش هم الله ناموسیه!

در پایان فصل اول دیدیم که فرن با استعداد، مدرک جادوگری درجه یکش رو گرفت تا گروه از دروازه شمالی رد بشن. توی فصل دوم گرافیک انیمه پیشرفت کرده و واقعا رنگ ها چشم نواز تر شدن، ریتم آروووم داستان اینجا هم ادامه داره و بچه ها به هر روستا که میرسن سعی میکنن کمکی بکنن و باهم ماجراهایی رو طی میکنن. 

هر ماجرای فریرن یه سری نکته اخلاقی و یه پیشروی ریزی تو داستان داره، مثلا یه قسمت ما با کارکتر قهرمان جنوب آشنا شدیم، قوی ترین انسان تاریخ فریرن که چند تا از ژنرال های ارباب شیاطین رو زد و از آینده خبر داشت، اون کسی بود که راه رو برای گروه هیمل هموار کرد. میدونم در آینده بیشتر با این شخصیت و شخصیت دیگه مثل کرافت و دنکن و افراد دیگه آشنا میشیم.

گنگ محله قهرمان جنوب :/

مخصوصا اون شیطانی که گفته شد روی انسان ها خیلی مطالعه کرده، ممکنه ازش یه پیچش داستانی جالبی دربیاد.

کلا یه چیز خیلی باحال فریرن این کاراکتر ها و تاثیرشون تو جهان انیمس، چون روایت داستان خیلی گسترده میره جلو (ینی یه گروه نیستن که همه چیز حول اینا بچرخه) ما میبینیم که هرکسی کجا چه اثری گذاشته و نتیجه چی بوده. این خیلی به دنیاش عمق میبخشه. 

قسمت های شراب تلخ پادشاهی، بدهی 80 ساله به سازمان ترابری شمال و قرار گذاشتن فرن و استارک هر کدوم حال و هوای باحال و جذابیت خودشونو داشتن، خود داستان سادست اما قشنگ روایت میشه. یه چیز جالب شخصیت فرنه که کمی بی احساس اما از درون خیلی بامزس، این فکر میکنم آثار زندگی کردن با فریرن باشه چون طبق گفته انیمه الف ها خیلی بی احساس و سردن کلا.

تو فریرن انتظار حماسه و جاه طلبی های گنده گنده نباشد داشت، مسیر مهمه و اینکه چطور داره طی میشه. 

اون فضای فان و خوشخوشحالان مثل فصل اول با قدرت همچنان ادامه داره ":) 

فرن و استارک آروم اروم دارن تغییر میکنن و همچنان فریرن. این تغییرات با کمک فلش بک های زمانی، چالش های جدید و اون نتیجه گیری نهایی رخ میدن. مثلا فریرن به یه صحنه آشنا میرسه بعد یاد ماجراجویی قدیمشون میافته و حرف های هیمل و بقیه میاد تو ذهنش ، بعد دوزاریش میافته که عهه پس منظورشون ایننن بوددد!

حالا اوضاع آرومه تا میرسیم قسمت پنج تا هشت یعنی جنگ با شوالیه شیاطین.

قسمت شیش که به دهکده رسیدن یکم کیفیت پایین اومد با خودم گفتم عه این ماپا بازیا چیه -.- از ملاقات دوباره کاراکتر های قسمت های قبل میشه فهمید این اتفاق قراره زیاد تو فریرن بیافته. اینا بار ها به تور هم میخورن و میرن و یه اثری رو همدیگه میذارن ":) 

شخصیت های آزمون جادوگری که به درجه جادوگری درجه یک رسیدن در آینده قراره زیاد دیده بشن چون زیری بهشون ماموریت محول میکنه همش. با توجه به این که شخصیت ها از دروازه شمالی عبور کردن دیدیم که تو همین ده قسمت کلی هیولا خیلی قوی جلوشون ظاهر شد که از یکیشون کلا فرار کردن! و بقیه رو با پارگی بسیار تونستن شکست بدن.

قسمت هفت و هشت دیگه فایت های الله ناموسی اومدن و واقعا تو فایت کم نمیذاره! این بالانس روایت آهسته با داستان قشنگ در کنار فایت های سریع باعث میشه فشار رو استودیو مد هاوس متعادل باشه، برخلاف فصل دو جوجوتسو کایسن که همش فایت بود و دیگه یه جاهایی معلوم بود مالیدن به کیفیت.

چی رو با چی مقایسه میکنم ناموسا ×_×

این مثلا قرار بود گیف باشه چرا اینطوری شد :/ ای بابا

در قسمت های پایانی فصل دوم گروه یه فصل سرمایی شدید تو یه شهر گیر میکنن، شاید فکر کنید عجیبه ولی تو فریرن کاملا عادیه که چند ماه رو تو چند ثانیه رد کنن. این بازی هایی که با گذر زمان میکنه یه چیز عجیبیه کلا.

اونا تو منطقه شمالی به راه خودشون ادامه میدن و یه اشاره ای به شهر طلا میشه ") شهری که همه چیزش از طلا ساخته شده و از چند تا صحنه کوتاه میشه فهمید قراره تو فصل های بعد بهش بپردازن. در پایان مثل فصل اول که از در عبور شمالی رد شدن و فصل تموم شد اینبار هم از پل صد ساله رد شدن و فصل تموم شد، هر تموم شدنش و ورد به مناطق بعدی جالب بهش پرداخته میشه.

نظر شما چیپس؟ ": ) انصافا انیمه حقی نی؟