قصرانیمه بلاگیکس

JJK یا جوجوتسو کایسن یکی از معروف ترین انیمه های این روز ها شده، مخصوصا تو ژانر شونن و کمتر انیمه فن جدیدیه که جوجوتسو کایسن ندیده یا دربارش نشنیده باشه. حالا اون هایپ اتک آن تایتان رو نداره ولی همیشه تو لیست آثار پر بازدید هست. بریم ادامه ببینیم از دیدگاه من چطور بود؟

این اولین پست انیمه ای قصرانیمه بلاگیکسه، بچه های جدید ببینید که اینطوریه روال کارمان

من پست میذارم و زجه میزنم که بقیه بذارن :/

تا فصل اول و سینمایی jujutso kisen 0 ما با شخصیت های کلیدی، مدرسه جادوگیری کیوتو و توکیو و برادر یوتا آشنا شدیم. تو فصل دوم پنج قسمت ابتدایی سراغ داستان شکل گیری شخصیت منفی قصه و گوجه ساتوری و صد البته آقامممم توجی میریم! 

بهترین شخصیت با اختلاف -_-

یه سری صحنه و آرت استایل طنز با نمکی به انیمه اضافه شدن که گوگولاسیون کار رو افزایش بدن و پنج قسمت اول یه حال و هوایی باحالی داشت واقعا. جایی که گتو و گوجو مامور محافظت از فرد برگزیده ای میشن که قرار طلسم باستانی رو تمدید کنه.

کاراکتر گوجو ساتورو رو فصل اول مثل دازای اوسامو سگ های بانگو میدیدم، خیلی خردمند و در عین حال بامزه ولی الان میگم دازای واقعا ازش بهتره :/ 

برعکس، گتو شخصیتی آروم و حسابگره که با دوراهی درونی خودش درگیره، طوری که نشون میدن انگار گوجو تنها تکیه گاه اون بود که تبدیل به شخصیت منفی نشه و وقتی گوجو ناخواسته ازش جدا شد اونم راه خودشو رفت. 

کلا کارگردانی پنج قسمت اول و اون عقب جلو کردن زمان بندی صحنه هاش که اول، میانه داستان رو نشون میدن بعد میرن اولشو نشون میدن خوب بود.

و ورود آقام توجی ": ) به گذشته توجی خیلی پرداخته نشد ولی خیلی سریع با مخاطب که منو شما باشیم ارتباط میگیره، اون گنگه! آرمان گرا نیست، هیچ ویژگی جادویی عجیبی نداره و به طرز خفنی اینکارست. وای پسر یه ادیت از توجی ساخته بودن با آهنگ حضرت عباس :/ از مغزم نمیره اصن!

از گودرت توجی همین بس که به خاطر سهل انگاری خودش گوجو زیر دستش به موز تبدیل نشد. 

بعد از پنج قسمت گذشته گوجو و دوستان وارد آرک شیبویا میشیم و چه آرکی!

حقیقتا یکی اکشن ترین، خشن ترین و سریع ترین آرک های صنعت انیمه رو داریم. معمولا آرک ها تو انیمه های دیگه یکم آروم تر پیش میرن ولی اینجا یه آرک رو به یک فصل جدا تبدیل کردن و باعث میشه خیلی سختتون بشه روزی دو قسمت ببینید چون هی میخواید تا تهشو بفهمید. شما ببین برای ساختن اینترو چه زحمتی کشیدن ⚡🗿 سرتاسر اسپویله  :/ اگه خواستید فصل دوم رو ریواچ کنید کافیه اینتروشو ببینید همه اتفاقات براتون دوره میشن.

طراحی ایستگاه شیبویا و جزئیات اون خیلی خوبن و آرت استایل تـــــــــــــــــــــا قسمت های میانی خوبه ها بعد یکهو به فنا میره :/ البته بعد از چند قسمت درست میشه. خب این ماجرا رو فکر کنم بیشتر بچه ها بدونن که اردوگاه کار اجباری ماپا همین جا به این اسم معروف شد، فشار کاری به شدت بالا به انیماتور ها، زمانبندی کم پروژه و برون سپاری باعث شد کیفیت خیلی شدید بیاد پایین. کلا جوجوتسو کایسن فصل اولش کیفیت خیلی بهتری داشت، نداشت؟ ینی من الان سگ های بانگو رو هم میبینم بهتر از فصل دوم جوجوتسو کایسنه :/ یه طوری شده، بیش از حد ساده نشده طراحی هاش؟

توی آرک شیبویا گتو و بروبچ نفرین های نجسی میان یه نقشه الله ناموسی میریزن که دنیای جوجوتسو رو بالا پایین کنن و عجب نقشه ای! حقیقتا عجب نقشه ای!

ده قسمت طول کشید تا بفهممم چیکار دارن میکنن اینا :/

اینقدر میزان شجاعت و جنگ و لاتی بالاست همه شلوار کردی به پا کرده اومدن وسط. 

تو این فصل خیلی درباره سیستم قدرت یا power system جوجوتسو کایسن صحبت شد و واقعا یه کتابچه راهنما لازم داره تا بفهمید چی به چی شده. زیادی پیچیده شده و هی بین مبارزات هم میخوان توضیح بدن مغز آدم گیرپاچ میکنه که الان چطو شد؟! 

به نسبت کار های دیگه ماپا مثل chinsaw man این یکی خیلی پیچیدست، شما چند سطح نفرین با قابلیت های گوناگون دارید، بعد کاربران نفرین دارید، بعد تکنیک های نفرین دارید، ازونور گسترش قلمرو دارید، این وسط یه چیزی به اسم پیمان آسمانی رو توجی میاد اضافه میکنه و هی اینقدر اینارو توضیح میدن که دیگه وسطاش قسمت منطق مغزتون رو خاموش میکنید : | آخه مرد حسابی -.-

بعد اینطوری حس نمیشه که اوکی اینقدر این سیستم پیچیدست پس شخصیت ها باید کلی فکر کنن تا بجنگن، یکهو میبینی از زیر بوته یه مثال نقض میکشن بیرون و ثابت میکنن مثلث دایرست! مثلا یه جا تودو رسما زد به تریاک و داشت با کمک دختر فانتزی ذهنیش میجنگید :/ 

ولی از حق نگذریم واقعا آرک جمع و جور، هیجان انگیز و پر از مبارزات باحاله. طراحی نفرین ها و انیمیشن مبارازت آدم رو میخکوب میکنن بخصوص که خیلی زیادن و تنوعشون، اون هیجانی که داخل داستان منتقل میشه و تصمیماتی که میگیرن باعث میشه یه دفعه وسط انیمه بهتون بگن برو ماست بخر گسترش قلمرو بزنید.

هرگونه گسترش قلمرو توسط دمپایی مادر باطل میشود!

گوجو ساتورو، ورود مجدد توجی و نجات دوستان، نبرد یوجی و ماهیتو از فایت های باحال آرک بودن.

البته جز اون فایت سوکونا و ماروگا !

دقیقا تو بزرگ ترین فایت (از نظر مقیاس) ماپا کیفیتش افت میکنه، ساختمون بلند میکنن میزنن تو سر هم نمیدونم انفجار اتمی میشه، کلی آدم کتلت میشن، اصن یه وعضی ولی واقعا جوانب زیادی رو پوشش نداد. هی ساختمون میزدن تو سر هم، پس مردم کجا بودن؟ 

من یه چیز نفهمیدم اگه سوکونا اینقدر خرابی به بار آورد ارتش کجاست؟ رسانه ها چیزی ثبت نمیکنن؟ آخرش تازه نشون میدن دولت درگیر شده و مردم در وحشتند. همه چیز سر مدرسه توکیو خراب شد و برادر یوتا آمد که عدالت را اجرا کند!

بعد از سوکونا وارد ماهیتو vs  ایتادوری و تودو شدیم که کیفیت انیمیشن ها مقداری بهتر شد و سپس هم که گتو وارد میشود.

کلا سیر داستان و پیچش های ناگهانی داستانیش خوبنا ولی دوتا چیز ادمو اذیت میکنه، اینکه بعضی شخصیت ها مشخصه از دست نویسنده در رفتن و نتونسته ازشون استفاده مفیدی بکنه، مشخصا معلومه شخصیت های زیادی مثل می می، توجی و اون یارو شمشیریه اینقدر قوی بودن که نبرد رو برگردونن اما نویسنده بیخیالشون شده و از داستان حذفشون کرده. دومم اینکه زیادی همه سگ جون شدن :/ مخصوصا یوجی ایتادوری! سایتاما بازیا چیه میکنی مومن

که خب با پیچش نهایی داستانی مشخص شد این چرا اینقدر هیچیش نمیشه. 

یه چیزیش که بی ربط با جنگ الانم نیست رفت رو مخم اونم دیالوگ های آخراش بودن که میگفت آمریکا برنمیتابد که ژاپن قوی شود و این بد است و ما باید حواسمون باشه.

امیدوارم این جنگ نتیجش یه جوری بشه که این روحیه خود ریغو بینی ژاپنیا بر طرف بشه. آخه لامصب تو تخیلیاتت هم نمیتونی آمریکا رو بزنی؟ یه دونه گتو کل اون کشور رو پایین میاره.

نظر شما چیست دوستان؟ فصل دوم چطور بود؟