یک سال دیگر با قصرانیمه
سلام بچه های قصرانیمه که بودید و تازه به این قصر آجرنمای پر پنجره وارد شدید. 1404 یا به قول همه ارور 404 بالاخره به آخرش رسید و این خصلت زمانه که هرچقدر تلخ و شیرین باز هم میگذره...
تو این سال بچه های زیادی بهمون اضافه شدن و از لطف ایزد منان است که این جامعه مجازی (که یه روزی فیزیکی میشه) همچنان با پرجا و رو به رشده ":) بعضی ازون بچه ها اینجا نیستن ولی همیشه با مان و برخی دیگر رو شاید هیچ وقت نبینید که به ارواح قصرانیمه معروفن، دیدنشون چشم بصیرت میخواد.
سالی که گذشت ازون سال های پر چالش و سخت بود، فکر کنم دیگه به این سال ها عادت کردیم و اینقدر که دیدم هر سال میگن " ای سال بد بری دیگه بر نگردی" که خدا یه سال جدید پخت و پز میکنه 🗿 امسال بچه های زیادی از جهان کوچک فانی ما کوچ کردن رفتن به ابدیت، سرمایه های زیادی به خاطر دولت مردا دود شد رفت هوا و دوتا جنگ داشتیم حاجیییی! ناموسا جنوب غرب آسیا معرکه نیست؟ :) البته من دوست دارم بهش بگم خاورمیانه ولی این تلویزیون هی میگه نه این اصطلاح استعمار زده است و این صوبتا ولی واقعا جنوب غرب آسیا رو تا بیای بگی شب شده -.-
ما سخت جون ترین و پوست کلفت ترین نسلیم برای آنکه کار های بزرگی کنیم ✨
هم برای خودمون و هم برای دنیا چرا رشد ما جزئی از رشد جامعه و رشد جامعه جزئی از رشد ماست.
بهتون افتخار میکنم بچه ها که با وجود تمام شرایط هستین، میسازین، مینویسید، میکشید (منظورم طرح و نقشه نه آن ماده کذایی)، هوای همو دارید و جریان زندگی رو بدون اینکه عقلتون رو از دست بدید نگه داشتید. دم نازنین هم گرم که خود جوش اومد اینجا رو راه انداخت و در راه امر و به معروف و نهی از منکرات رفتیم تو جنگ جهانی بلاگیکس! ورود خوبی بود 🗿 در تاریخ بلاگیکس بنویسید قصرنشینان که بودند و چه کردند. دم ستایش هم گرم که تولد هارو یادش بود و این رسم قدیمی وبلاگ رو زنده کرد با نازنین، دم نیک و اکیرا گرم که بالاخره خودشون شروع به نوشتن کردن.
به قول ثور تو فیلم رگناروک قصرانیمه جا نیست، اهالیش هستن :) که البته دروغ میگم خلیم برام بلاگفا مهمه -.- اون همه ساعت نصف شب براتون پست میذاشتم فکر کردی کدو پرورش دادم مرد حسابی؟! :/ و زحمات باقی بچه ها
هنوز یادم نرفته بگم آریسا مانگا ترجمه میکرد و ازش میخوایم ادامه بده تا آلیس جذب بشه یه اثر حیاتی از خودش نشون بده. یادم است که کیوتاکا مصاحبه با مشاهیر انیمه میذاشت و هاروهیم داستانشو نصفه ول کرد، مریم چه بگویم ازش با وب نوشت های معرکه ای داشت و از بین ما غیب شده، چیتوگه با پست های به شدت پر از محتوای بصری که نمیدونم درگیر کنکور شد یا دانشگاه، آریکا با پست های کوتاه غنی الاستیکر، دازای که یه روز میاد کامنت هاشو تایید میکنه بالاخره، فرناز با پست های منظم و بزرگ هفتگیش که تمام جوانب یه نقد رو پوشش میداد و بچه های جدید که قراره فعالیت کنن ":) امیدوارم امسال سالی باشه که یه قدم به کمالگرایی افراطی، تنبلی، ترس از شروع و قضاوت، درونگرایی زیاد و خجالت از جمع، بی حوصلگی و بی هدفی غلبه کنید، قصرانیمه سهمی در رشد شخصیتتون داشته باشه و قلمرو ذهنتون یه آجر به استحکاماتش اضافه شه تا اخبار بیرون، درونتون رو آشفته نکنه.
چون شما آینده اید ":) قصرانیمه سکوییه برای بهتر شدن! انیمه بهونست، بازی و رسم زمونست !
سال 1405 تون مبارک و نوروزتون پر از پیروزی ها و درس های جدید ⚡✨